Verhaal

Gekleed in driedelig pak, welbespraakt en een rasechte charmeur. Tegelijkertijd ook Nederlands meest spraakmakende seriemoordenaar van de jaren zestig. We hebben het over Hans van Zon, de Utrechter die zichzelf omschreef als ‘de grootste klootzak ter wereld’.

Zonder pardon had Hans (destijds 26 jaar oud) minstens drie mensen hun schedel ingeslagen met een zelfgemaakte loden pijp. Die verborg hij in de foedraal van een paraplu en ook eens in een banketstaaf. Een bloedstollend verhaal, waarvan heel Nederland gruwde. ‘Het proces van de eeuw’ werd gehouden in de rechtbank aan de Utrechtse Hamburgerstraat en op de voet gevolgd door nationale en internationale pers. Zij doopten hem om tot het ‘beestmens’.

Juwelen voor Caroline

Ex-geliefde Coby is Hans’ eerste slachtoffer. De 37-jarige Amsterdamse is één van de twee dames met wie Hans in die tijd het bed deelt. De ander is de 47-jarige Italiaanse Caroline. De twee dames maken intieme foto’s van zichzelf die Hans weer verkoopt. Zo verdient hij de kost. Ondanks deze lucratieve handel besluit Hans de relatie met Coby te eindigen. Maar daar wil ze niets van weten. Als ze hem - volgens Hans - maar niet met rust laat, neemt hij een rigoureus besluit. Met een loden pijp en een slagersmes in zijn binnenzak gaat hij bij haar op bezoek. Hij slaat haar schedel in en verminkt haar met het mes. Haar juwelen doet hij cadeau aan Caroline. 

Goudmijntjes in de stad

Deze gruwelijke moord biecht hij op aan de Utrechtse onderwereldfiguur ‘Ouwe Nol’. Deze crimineel fascineerde Hans met zijn kennis over de ‘goudmijntjes’ in de stad: ‘Kijk, daar woont iemand die geld heeft.’ En leidde hem steeds dieper de onderwereld in. De bloedige roofmoorden op een alleenwonende melkboer en een invalide handelaar in feestartikelen, pleegde Hans naar alle waarschijnlijkheid in opdracht van ‘Ouwe Nol’. Die de buit vervolgens ‘eerlijk’ verdeelde – met altijd net iets meer voor zichzelf. Het gaat mis bij een poging tot een derde roofmoord in de Haverstraat, op weduwe Woortmeijer, een ex-geliefde van ‘Ouwe Nol’. Ze overleeft de klap van Hans' loden pijp en kan na herstel een duidelijk signalement afgeven. Of was het de onderwereld die de politie tipt? Hans wordt in ieder geval aangehouden op 13 december 1969.

Gevaar in vredestijd

De aanklacht? Verdenking van drie roofmoorden en een poging tot doodslag. De eis: ‘Wij hebben hier te maken met een man wiens gevaarlijkheid in Nederland in vredestijd zijn weerga niet heeft’, zo sprak officier van justitie mr. Somerwil. Hij pleitte dan ook voor levenslange gevangenisstraf én ter beschikkingstelling (tbr). Het vonnis: levenslange gevangenisstraf en tbr. Hans komt terecht in de Utrechtse Psychiatrische Observatie Kliniek, nu het Pieter Baan Centrum. Daar vindt hij in therapeute Riet van der Brink een nieuw liefje. Hij trouwt zelfs met haar in de kliniek. In 1986 komt Hans vervroegd vrij, hij heeft dan twintig jaar gezeten. Een rustig leven is hem daarna niet gegund. Overal wordt hij herkend als die seriemoordenaar. Op 11 mei 1998 overlijdt Hans op 57-jarige leeftijd, waarschijnlijk als gevolg van zijn overmatige drankgebruik.

Dit verhaal is onderdeel van de reeks Plaats delict Utrecht. Bloedstollende verhalen uit het Utrechtse verleden. Klik hier voor meer verhalen over de duistere kant van Utrecht.

 

Verhaal is ontleend aan:

AD/Utrechts Nieuwsblad, 2011, Hans van Z.: De grootste klootzak ter wereld

De Volkskrant, 1997, Hans van Z.: bestiale moordenaar met charme

Heurneman M., van Santen B., van Vliet K., Vogelzang F. (Utrecht, 2005) De Utrechtse Wijken. Zuid: Tolsteeg, Hoograven, Lunetten.

NRC, 1998, Hans van Zon 1941 – 1998

Stadsavonturen, Storytrail Plaats Delict Utrecht

Swaen, J. De praktijk van de levenslange gevangenisstraf in Nederland

 

meer

verhalen

meer