Bekijken

Deze onderwijsplaat heeft betrekking op één van de meest gehouden gezelschapsdieren, de hond. De plaat toont het gebied dat bij stimulering leidt tot een gerichte krabbeweging om deze stimulus te kunnen verwijderen: de krabreflex. Sinds de late jaren vijfig van de twintigste eeuw is het houden van gezelschapsdieren algemeen gangbaar geworden. Door de toegenomen welvaart kunnen veel mensen het zich veroorloven geld en tijd te spenderen aan gezelschapsdieren. De belangrijke plaats die gezelschapsdieren de afgelopen decennia zijn gaan innemen in het gezinsleven heeft de diergeneeskundige sector flink doen veranderen. Tegenwoordig wordt in het specialisme gezelschapsdieren het meeste geld verdiend, en veruit de meeste dierenartsen werken in stadse groepspraktijken die gespecialiseerd zijn in de behandeling van gezelschapsdieren. Ook de feminisatie van het beroep van dierenarts speelt een rol bij de opkomst van de groepspraktijk: veel vrouwelijke dierenartsen werken immers in deeltijd. De positie van het gezelschapsdier heeft tevens zijn weerslag gehad op de positie van de dierenarts. Deze moet immers laveren tussen de eisen van de eigenaar en het belang en de kwaliteit van leven van zijn patient. Eigenaren gunnen hun gezelschapsdieren dezelfde kwaliteit van leven als henzelf. De behandelingen die de dierenarts bij gezelschapsdieren toepast, benaderen die in de menselijke gezondheidszorg. Meer en meer verwacht de eigenaar dat de nieuwste technieken worden aangewend om zijn huisdier te genezen, zoals bijvoorbeeld chemotherapie. Toch gaat de dierenarts in sommige gevallen niet in op de eisen van de eigenaar, omdat deze indruisen tegen het belang en de kwaliteit van leven van het dier.

Receptorisch veld krabreflex

Instelling Universiteitsmuseum Utrecht
Deelcollectie diergeneeskunde, medische wetenschappen
Plaats Nederland
Datering 1910 - 1930
Soort / type onderwijsplaat
Objectnummer UG-5534
Materiaal papier, waterverf
meer