Bekijken

Het deels door klimop begroeide Slot Zuylen kleurt in de herfst donkerrood. Dit draagt, naast de torentjes en het kasteelachtige uiterlijk, bij aan de sprookjesachtige uitstraling die het Slot heeft. Gelegen aan de oostelijke oever van de Vecht, vlakbij de historische dorpskerk van Oud-Zuilen, ligt het door water omgeven Slot Zuylen. Binnen het trapeziumvormig terrein staan alle gebouwen en bevindt zich de tuinaanleg. Aan de noordkant van het terrein ligt het poortgebouw uit 1530. Dit gebouwtje geeft toegang tot de voorburcht. Hier tegenover staat een bakstenen toren uit de 17e eeuw. Links van deze twee torentjes zijn het koetshuis met de dienstwoning en de tuinmanswoning of oranjerie te vinden. Door vlak voor het laatste torentje rechts af te slaan, komt men bij het eigenlijke Slot. Het hoofdgebouw staat op een afzonderlijk eilandje en heeft op alle hoeken achtkantige torens. De strook grond ten zuiden van het kasteel wordt begrensd door een lange slangenmuur uit 1740. In 1841 ontwierp Jan David Zocher een in Engelse landschapsstijl aangelegd park, dat gedeeltelijk is uitgevoerd. De bestaande formele aanleg werd in het zuidwestelijk deel behouden. Slot Zuylen gaat terug op een middeleeuws kasteel dat in de 15de eeuw werd verwoest en begin 16de werd herbouwd. Het poortgebouw werd in 1530 toegevoegd. Architect Jacob Marot begon in 1752 in opdracht van Diederik Jacob van Tuyll van Serooskerken met de verbouwing van kasteel tot buitenverblijf in classicistische stijl. Er werd onder andere een nieuwe voorgevel met een hal in het zuidoosten voor het al bestaande gedeelte geplaatst. Sinds 1752 zijn geen grote bouwkundige wijzigingen meer doorgevoerd. De beroemdste 18de eeuwse bewoner van Slot Zuylen was schrijfster Belle van Zuylen. Sinds 1950 is het complex opengesteld voor publiek. In de Gobelinzaal, de voormalige danszaal, hangt een gobelin uit 1643, dat wel 75 vierkante meter groot is.  Bijzonder is ook het feit dat in het boudoir schilderijen hangen van Gerard Honthorst.

meer