Bekijken

Staand voor Paleis Soestdijk wordt menig bezoeker begroet door een zwaaiende Juliana en Bernhard, gegoten in brons. Paleis Soestdijk heeft dan ook niet voor niets een 'majestueuze' uitstraling. Al eeuwenlang is de buitenplaats in het bezit geweest van koninklijke eigenaren. Het grote witgepleisterde gebouw heeft twee rechte zijvleugels, met daaraan vast twee kwartcirkelvormige vleugels. Door een groot aantal ramen kijkt men uit op het keurige gazon voor het huis, waar in een halfrond perkje rode bloemen bloeien. Wat ook opvalt is de dubbele U-vormige oprijlaan, die toegang biedt tot het paleis. Paleis Soestdijk ligt op de hoek van de Amsterdamsestraatweg en de Biltseweg aan de rand van de Baarnse bossen. Soestdijk is met zijn park en vele bijgebouwen één van de grootste en meest uitgewerkte landgoederen in Utrecht. Achter het paleis ligt het in landschapsstijl aangelegde Koningin Emmapark met gazons, boomgroepen, een grote vijver en een slingerende beek. Het geheel wordt doorsneden door gebogen paden. In het park staan diverse bouwwerken, onder andere twee wachthuisjes, een watertoren, een oranjerie, een sportgebouw, een ijskelder, speelhuizen voor prinsessen, drie jachthuisjes, een parkwachterswoning, de Koninklijke stallen en het Wilhelminachalet. Bijzonder is de watertoren, de oudste van Nederland en gebouwd rond 1680 naar ontwerp van 'fontanier' Willem Meesters. Deze toren voorzag de fonteinen in de tuinen van water. Het Wilhelminachalet uit 1892 is een mooi voorbeeld van rijk bewerkte houtbouw in Zwitserse chaletstijl met neorenaissance en neogotische motieven. Architect Maurits Post heeft in 1678 het oorspronkelijke huis verbouwd tot een riant buitenhuis in opdracht van stadhouder Willem III. Het oude Soestdijk werd als corps de logis in de nieuwbouw opgenomen. Het geheel kreeg een hollands-classicistisch aanzien. Na de val van Napoleon kwam het paleis in handen van koning Willem II. Architect Jan de Greef breidde het paleis toen uit en renoveerde het in een ingetogen empirestijl. Hij bouwde twee rechte zijvleugels aan het middendeel, en daarop aansluitend twee gebogen zijvleugels, met een colonnade van Dorische zuilen, tussen paviljoens. De meest in het oog springende wijziging aan de oude kern is de belvédère. Voordat koningin Juliana en prins Bernard in 1937 Paleis Soestdijk betrokken, werd het paleis verbouwd naar plannen van J. de Bie Leuveling Tjeenk en A.J. van der Steur. Aan het einde van de Franse tijd werd de formele parkaanleg, die in enkele fasen tot stand was gekomen in de 17de eeuw, gewijzigd in een landschapspark door Johan David Zocher senior. Zijn zoon Jan David Zocher junior zette het werk voort en gaf het park zijn huidige aanzien.

meer